Nikšićanin iz Golije Božo Đuranović (79), jedan od najvećih živih epskih pesnika. Najslavniju pesmu o pogibiji popa Jovovića pevali i pevaju brojni guslari
EPSKI bard Božo Đuranović sabrao je oko svojih stihova mlade guslare koji su mu priredili nezaboravno veče u Društvu Crnogorsko-ruskog prijateljstva “Sveti Đorđe” u Nikšiću. Decenijama Božo stvara epske pesme od kojih će neke nadživeti njegovo i buduća vremena, kao što su “Razura Lazara Pecirepa”, “Pogibija popa Mila Jovovića”, “Suđenje Šćepanu Radojeviću”, “Ženidba Baća Mićunovića”, “Sablja kralja Milutina”…
Gotovo da nema Nikšićanina koji ne zna Božovu pesmu o pogibiji popa Mila Jovovića, koja je čak pobedila novu tehnologiju i ušla kao melodija mobilnih telefona. Tako je pop Milo “zasvirao” Sulejmanu Veličanstvenom u nikšićkoj Železari, čim su Turci kao nove gazde zakoračili u opustele hale nekadašnjeg giganta, a neki od njih sa mobilnih telefona pustili muziku iz poznate turske serije, a Nikšićani odgovorili: “U danima kad na Nikšić Crnogorci udariše, kad bijahu došli dani da ne bude Turski više…”
OVA najpoznatija i najslavnija pesma prvi put je snimljena 1977. godine od strane guslara Stojana Šipčića, Luke Karadžića, Đura Krsmanovića i Labuda Tomića na gramofonskoj LP ploči. To je bio prvi osmerac snimljen uz gusle. A dugo se nije znalo da je autor te pesme upravo Nikšićanin iz Golije Božo Đuranović (79), koji s pravom nosi epitet najvećeg živog epskog pesnika koga mnogi svrstavaju u rang barda Hadži Radovana Bećirovića Trebješkog. Početkom devedesetih ovu pesmu u svom maniru otpevao je i roker Rambo Amadeus i bila je jedna od najpopularnijih na njegovom albumu M91.
[ads1]
– Oko 30 guslara snimilo je moje pesme. To je ono što mi je poznato, a mogu zamisliti koliko ih je što su to uradili bez mog znanja. Uz pesmu “Pogibija popa Mila Jovovića”, hit je bila i “Suđenje Šćepanu Radojeviću” koja je takođe dostigla rekordan tiraž. Srce mi je puno, jer sam posmatrao mladež na ovoj večeri s kakvom lepotom druguju sa guslama i mojim pesmama. To mi i u ovim godinama daje novu energiju, da nastavim da stvaram i to na zadovoljstvo moje i brojnih poštovalaca – kaže, za “Novosti”, Božo Đuranović.
GOLIJANI, njegovi zemljaci, s ponosom ističu da su imali sreću da na Štukeljinoj glavici još kao deca nauče Božovu čuvenu pesmu o popu Milu, kao i mnoge druge. Za Banjanina Čeda Baćovića, Božo je nekrunisani kralj crnogorske epike.
Božo Đuranović
– Božu je Golija večita literarna inspiracija. Međutim, za neke Evropejce je danas dosta tih guslarskih i džeferdarskih vremena. Na sreću, Božo nas uverava da su najbolja odbrana od ništavila i kratkog pamćenja upravo ove pesme – smatra Baćović, književnik iz Nikšića.
VELIKI deo Đuranovićevog stvaralaštva ušao je u devet enciklopedija najboljih epskih pesama. Božo je dobitnik prve nagrade “Hadži Radovan Bećirović Trebješki” za najbolju pesmu Crne Gore, Srbije i Republike Srpske. Skoro sve njegove pesme snimili su najpoznatiji guslari. A prva pesma u njegovoj najnovijoj zbirci posvećena je upravo guslama i guslarima, a i mladim naraštajima koji će tek da zablistaju na guslarskom polju.
Svojevremeno su narodni guslari Branko Perović i Slavko Jeknić u saradnji sa glumcima Mihailom Mišom Janketićem, Danilom Lazovićem i Sonjom Jauković snimili čuvenu Božovu pjesmu “Knjaz Danilo i Kadići”, koja je takođe doživela izuzetnu promociju.
[ads2]
novosti.rs
