Naime, shavtivši da se srpski ustanak slobode i otpora ustaškom režimu širi i da se ne može zaustaviti represivnim mjerama Vlast Nezavisne Države Hrvatske pod upravom ratnog zločinca Ante Pavelića odlučuje po uzoru na Austrougarsku iz 1915. godine etnički očistiti Istočnu Bosnu, a prije svega Podrinje. Odlučeno je da ustaški bojovnik Jure Francetić uz pomoć muslimanske milicije Istočnu Bosnu očisti od Srba. Francetić je operaciju osmislio u januaru-februaru 1942. godine i istu pokrenuo početkom marta 1942. godine sa ciljem da se preostali Srbi iz Sarajeva i Sarajevskog polja, opština Pale, Sokolac, Olovo, Han Pijesak, Vlasenica, Rogatica, Trnovo i čitavog Srednjeg Podrinja likvidiraju ili protjeraju.
[ads1]
Jadni Srbi, koji nisu imali gdje i kod koga da se sklone povlačili su se prema rijeci Drini, odnosno ka Višegradu nadajući se da će preko Višegrada stići u tada od Njamaca okupiranu Srbiju. Nažalost, u tome su ih spriječili italijanski fašisti. Nisu im dozvolili prelazak preko Mehmed-pašine ćuprije u Višegradu. Taj postupak italijanskih fašista otkriva do danas nepoznatu činjenicu da su u zločinačku operaciju osim ustaško-muslimanskih jedinica bili uključeni i italiajnski fašisti i komunistički partizanski pokret koji je nenaoružani srpski narod tretirao kao četnike, odnosno monarhiste.
Znali su progonjeni i bježeći Srbi, kao nekada Jevreji u Misiru, da sjeverno od Višegrada a nizvodno na rijeci Drini prema Bajinoj bašti postoji prelaz (brod), kojeg su oni znali kao ”Stari brod” i krenuli su k njemu. Sama riječ ”brod” znači kameni prelaz preko rijeke. Međutim, zbog visine vodostaja prelaz preko ”Starog broda” je bio nemoguć. U tim i takvim okolnostima pristigle su ih hravatske ustaše i muslimanska policija i počinile nad njima neviđen i nečuven zločin. Što pobijenih, što masakriranih i u hladne valove Drine natjeranih i bačenih Srba po nekim istoričarima kreće se između pet i šest hiljada. Malo li je, o Gospode!
[ads2]
Decenijama poslije Drugog svjetskog rata komunistički režim i sam ogrezao u krvi nevinih i u sistematskim zločinima nad srpskim narodom iste je sistemski prikrivao. Možda je nekima teško razmjeti ovaj i ovakve postupke jugoslovenskih partizana, ali treba imati u vidu činjenicu da su tokom 1944. i 1945. godine mnogobrojni (ili bezbojni) ustaški elementi (oficiri i vojnici) prešli u partizanske redove i tako se involvirali u antisrpski komunistički režim Josipa Broza Tita. Lustracija jugoslovenskog partizanskog pokreta nikad nije izvršena, a krajnje je vrijeme da se na osnovu arhiva i to učini. Ne treba izgubiti iz vida i drugu činjenicu da su hrvatsko ustaštvo i jugoslovenski komunizam nastali istovremeno na ideji antisrspstva i antijugoslovenstva. Zapravo radi se o jednom te istom medaljonu sa dva slična lica. I za ustaše i za komuniste Jugoslavija je bila ”grobnica nesrpskih naroda”. I komunisti i ustaše su ideološki animirali sve moguće i nemoguće neprijatelje i saveznike protiv srpskog naroda i protiv Jugoslavije. Upravo su i jedni i drugi prve zločine protiv Jugoslavije i srpskog naroda počinili ne 1941. godine, već mnogo ranije, kao terorističke organizacije. Vrhunac je bio u ubistvu kralja Aleksandra 1934. godine. Njihova antisrpska i antijugoslovenska politika eksplodirala je 1941. godine, ali na dva različita i interesno suprostavljena načina.
Trudom i dobrotom dobrih i plemenith ljudi tokom 2018. i tekuće 2019. godine podignuto je spomen-obilježje u Starom brodu na Drini koje će, ako Bog da, biti osvećeno i otvoreno u subotu, 7. septembra 2019. godine, sa početkom u 12 časova.
Izvor: Mitropolija dabrobosanska
