Najpoznatiji je pčelinji vosak, za čiju proizvodnju pčele radilice moraju da konzumiraju čak osam kilograma meda kako bi stvorile samo jedan kilogram.
Zanimljivo je da pčele luče vosak kroz posebne žlijezde na stomaku, a on je u početku potpuno proziran i bijel, dok svoju prepoznatljivu žutu boju dobija tek kasnije, u kontaktu sa polenom i propolisom. Kroz istoriju, vosak je imao ogroman značaj, pa su ga tako stari Egipćani koristili u procesu mumifikacije, ali i za zaštitu papirusa od vlage.
Rimljani su, sa druge strane, izlivali voštane tablice koje su služile kao prve preteče današnjih svesaka, jer se po njima moglo pisati stilusom, a zatim bi se tekst lako brisao zaglađivanjem površine. Izuzetna osobina prirodnog voska je njegova hemijska stabilnost i činjenica da se, za razliku od mnogih drugih organskih materija, nikada ne kvari i ne gubi svoja svojstva.
glassrpske.com
