Danas je navršeno pet godina od upokojenja blaženopočivšeg patrijarha srpskog Irineja. Tim povodom, Episkop moravički Tihon predvodio je svetu liturgiju u crkvi Svetog velikomučenika kneza Lazara, u kripti velelepnog Hrama Svetog Save na Vračaru. Verni narod, sveštenstvo i poštovaoci lika i dela pokojnog patrijarha okupili su se u molitvi.
Nakon liturgije, služen je parastos pred grobom blažene uspomene ptrijarha Irineja, duhovnog oca i vođe Srpske pravoslavne crkve. Uz molitve, vernici su se prisetili života i službe ptrijarha koji je obeležio jedan važan period u istoriji naše crkve.
Prema životopisu, Patrijarh Irinej, rođen kao Miroslav Gavrilović 27. avgusta 1930. godine u Vidovu kod Čačka, obrazovanje je sticao u rodnom mestu, potom u čačanskoj gimnaziji i prizrenskoj Bogosloviji. Nakon studija na Bogoslovskom fakultetu u Beogradu i odsluženja vojnog roka, postao je suplent prizrenske Bogoslovije. Oktobra 1959. godine, u manastiru Rakovici, zamonašio se i dobio ime Irinej. Rukopoložen je u čin jeromonaha na dan Svete Petke iste godine u crkvi Ružici na Kalemegdanu. Pre odlaska na postdiplomske studije u Atinu, služio je kao profesor u prizrenskoj Bogosloviji.
Za upravnika Monaške škole u Ostrogu postavljen je 1969, odakle se vratio u Prizren na mesto rektora Bogoslovije. Sa te dužnosti je 1974. izabran za vikara patrijarha srpskog sa titulom episkopa moravičkog. Za episkopa niškog izabran je 1975. Na Svetom Arhijerejskom Saboru SPC 22. januara 2010. izabran je za arhiepiskopa pećkog, mitropolita beogradsko-karlovačkog i patrijarha srpskog.
Upokojio se u 20. novembra 2020. u Vojnoj kovid bolnici „Karaburma“ u Beogradu.
Sećanje na patrijarha Irineja živi kroz njegova dela i duhovnu zaostavštinu koju je ostavio svom narodu. Njegova posvećenost crkvi i predani rad ostaće trajno zabeleženi u analima srpske istorije.
politika.rs
